Knut ist tot PDF

In hun ogen ontkende of verdrong de oorlogsgeneratie haar schuld aan de nationaalsocialistische misdaden. Voor zover bekend werkte de RAF samen met diverse organisaties en overheden, waaronder die van de DDR en met Noord-Korea. Over de exacte toedracht en de mate knut ist tot PDF samenwerking is thans nog geen zekerheid.


Författare: Jörg Sternberg.
Eine höchst amüsante Satire auf Hysterie und Hype um das Lieblingsbaby der Nation. Der skurrile Krimi um den Tod Knuts zeigt die Rückseite der Rührseligkeit: alltägliche Boshaftigkeiten und gesellschaftliche Unmenschlichkeit.

De gemene deler van de partijen was vaak de vijandige houding richting het Westen, het kapitalisme. Nog meer leden van de eerste generatie stierven in de jaren 1975-1977 in de gevangenis, na verschillende mislukte pogingen van de „tweede generatie“ om de groepsleden vrij te krijgen. Allemaal stierven ze met zelfmoord als officiële doodsoorzaak. Een van de weinige overlevenden van de eerste generatie, Irmgard Möller, heeft altijd bestreden dat er zelfmoord is gepleegd.

Met name in de herfst van 1977 veroorzaakte de RAF grote onrust in Duitsland, die leidde tot een nationale crisis. Onder de Duitse bevolking staat deze periode bekend als de Duitse Herfst. Op 30 juli 1977 werd Jürgen Ponto, directeur van de Dresdner Bank, doodgeschoten. Verder werd Hanns-Martin Schleyer ontvoerd, om de druk op de Bondsregering op te voeren en de eerste generatie van de RAF vrij te krijgen. 18 oktober, Baader, Ensslin en Raspe dood in hun cel aangetroffen. Hierop maakte de RAF haar dreiging om Hanns-Martin Schleyer te doden waar: de ontvoerde werkgeversvoorzitter werd op 19 oktober dood aangetroffen in de kofferbak van een auto in het Franse Mulhouse. Een van de kopstukken van deze „tweede generatie“ van de RAF was Brigitte Mohnhaupt.

Zij werd op 11 november 1982 opgepakt en in 1985 tot vijf keer levenslang veroordeeld. Op 12 februari 2007 werd door de Duitse justitie besloten haar vervroegd vrij te laten na 24 jaar gevangenisstraf. Op 25 maart 2007 werd ze daadwerkelijk vrijgelaten. Een ander kopstuk binnen deze tweede generatie van de RAF was de historicus Christian Klar. Hij was samen met Brigitte Mohnhaupt verantwoordelijk voor de ontvoering en de dood van Hanns-Martin Schleyer.

Klar werd in 1985 tot zesmaal levenslang en vijftien jaar veroordeeld wegens negen moorden. Begin jaren tachtig stopte een groep van 10 RAF-leden met hun activiteiten. Zij vertrokken als „Aussteiger“ naar de DDR, waar zij een nieuwe identiteit kregen. Na de Duitse herfst was er nog een „Derde generatie“ van de RAF.