Dresden PDF

Fotochroom dresden PDF Dresden in de jaren 90 van de 19e eeuw. Te zien zijn de Frauenkirche, de Augustusbrug en de Katholische Hofkirche. Het grote geallieerde bombardement op Dresden vond plaats in de nacht van 13 op 14 februari 1945, waarna de volgende ochtend nog een luchtaanval volgde. Schattingen van het aantal burgerslachtoffers door deze aanvallen liepen vroeger uiteen van 25.


Författare: Daniel Jacob.

Ook veel hogere aantallen werden soms genoemd gezien de massale stroom ongedocumenteerde vluchtelingen die voor de Russen uit naar Dresden was getrokken. Tot op heden is er discussie over de vraag of de geallieerde tapijtbombardementen zoals die op Dresden zijn uitgevoerd als daden van terreur en dus oorlogsmisdaad moeten worden beschouwd. Begin 1945 maakten de geallieerden zich op voor het eindoffensief tegen nazi-Duitsland. Onderdeel daarvan was het uitvoeren van zogenaamde tapijtbombardementen op steden, met als strategisch doel zo veel mogelijk schade en slachtoffers te veroorzaken en zo het Duitse moreel te breken. Volgens sommige bronnen zou aan geallieerde zijde het echte doel van het bombardement zijn geweest te laten zien waartoe de geallieerden zo nodig in staat waren, als waarschuwing aan de steeds dichterbij komende Russen.

Het principe hiervan is om éérst een groot aantal brandhaarden te veroorzaken, dicht bij elkaar. In Dresden zelf waren alle voorwaarden voor een vuurstorm aanwezig: een oude, deels van hout gebouwde binnenstad, bestaande uit kwetsbare historische panden en nog maar nauwelijks gebombardeerd. Op 24 augustus 1944 waren er voor het eerst geallieerde luchtaanvallen op gedeelten van Dresden die belangrijk waren voor de industrie, zoals de wijk Gittersee en het stadsdeel Coschütz, waarbij in totaal ruim 200 slachtoffers vielen. Op 16 januari 1945 bombardeerde de USAAF station Friedrichstadt nogmaals met 133 vliegtuigen, 279,8 ton brisantbommen en 41,6 ton brandbommen. Hierbij werden ook de stadsdelen Cotta, Löbtau en Leutewitz getroffen.

In totaal vielen er ruim 330 doden. Het bombardement van 13-14 februari 1945 werd in drie aanvalsgolven uitgevoerd, door in totaal bijna 1500 vliegtuigen die brisantbommen en brandbommen afwierpen. Het gebruik van brandbommen was niet uniek voor de aanval op Dresden. De eerste aanvalsgolf kwam in de avond van 13 februari en werd uitgevoerd door 244 Avro Lancaster-bommenwerpers van de Britse Royal Air Force. In Dresden was om 21:45 het Fliegeralarm afgegaan, waarna veel mensen dekking zochten in hun kelders of schuilkelders. De tweede en hevigste aanvalsgolf volgde na middernacht, van 01. Deze twee bombardementen bestreken in totaal een gebied van ongeveer 15 vierkante kilometer.

Hierna volgde er een derde aanval op 14 februari, van 12. 25 uur, opnieuw uitgevoerd door de USAAF, met 311 tot 316 B-17-bommenwerpers, ook wel Vliegende Forten genoemd, en tussen de 100 en 200 escortejagers. Op 15 februari volgde aan het eind van de ochtend een vierde aanval, waarbij de Amerikaanse B-17’s nog eens 460 ton bommen afwierpen. Deze kwamen door het slechte zicht echter neer in het hele gebied van Meißen tot aan Pirna. De Frauenkirche was na de eerste twee aanvallen in eerste instantie blijven staan, maar het gebouw was van binnen compleet uitgebrand en van buiten volkomen poreus geworden als gevolg van de alom heersende verzengende hitte.

In de ochtend van 15 februari begaven de buitenmuren het en kwam de koepel omlaag. De schattingen van het aantal slachtoffers lopen nogal uiteen, maar het meest aannemelijk is het getal van 25. Deze hoge aantallen zijn mede veroorzaakt doordat er op het moment van de bombardementen veel vluchtelingen in de stad waren, die bovendien na de eerste aanvallen geen kans hadden weg te komen doordat ook de treinsporen waren getroffen. Ongeveer 1000 mensen die in de Annenkirche dekking hadden gezocht overleefden de luchtaanvallen. Doordat ook het centrale gebouw van de Gestapo werd verwoest, kon de geplande deportatie van 198 Joden die nog in Dresden in het Judenhaus aanwezig waren niet doorgaan. Als gevolg van de bombardementen stierven er ongeveer 40 van hen.

Op 28 maart 1945 liet Winston Churchill aan de Royal Air Force weten niet veel heil meer te zien in nog meer terreurbombardementen op Duitse steden. Over de luchtaanvallen op Dresden van 13-14 februari 1945 zijn meerdere boeken geschreven en films gemaakt, zoals Slachthuis vijf door Kurt Vonnegut. De Brand, de geallieerde bombardementen op Duitsland, 1940-1945″, Mets en Schilt, 2004, 606 p. Een bekende verfilming is Dresden uit 2006. How Many Died in the Bombing of Dresden? Zie de categorie Bombardement op Dresden van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp. Deze pagina is voor het laatst bewerkt op 13 feb 2018 om 10:34.